Ata a data desenvolvéronse diversos procesos para aplicar o vidro á fabricación por adición. Desde métodos artesanais que utilizan lentes e a calor do sol a brazos robot provistos de sopletes que funden o vidro á vez que o depositan sobre a superficie de impresión.
Recentemente un grupo de investigadores alemáns desenvolveu un método para a impresión de vidro que por primeira vez prescinde do uso de altas temperaturas durante o proceso de impresión.
Con todo obter vidro modelado de alta pureza require procesos de produción complexos que inclúen o uso de compostos químicos como acidos e altas temperaturas. Estes inconvenientes dificultan a fabricación de obxectos de vidro con tecnoloxías como a impresión 3D.
Para logralo, os investigadores desenvolveron un nanocompuesto de fundición que permite a impresión 3D de vidro de alta calidade, non poroso e transparente empregando unha impresora 3D estereolitografica, un método de fabricación que utiliza a luz ultravioleta para solidificar o composto cunha precisión dunhas poucas decenas de micras, dependendo da impresora empregada.

Impresora 3D estereolitografica 

O composto usado para a impresión contén nanopartículas de sílice, vidro en po, suspendido nun líquido que é similar á resina líquida usada habitualmente nestas impresoras. Deste xeito o proceso de impresión non varía: unha feixe de luz ultravioleta solidifica a líquido capa por capa resultando nunha figura tridimensional sólida. Unha vez impresa hai que quentar a figura nun forno para eliminar o material sobrante (a resina) e converter as nanopartículas de sílice en vidro.



                                                                                                          David Pérez Rodríguez

Impresión 3D con bacterias

Investigadores da Escola Politécnica Federal de Zúric, en Suíza, desenvolveron unha tinta con bacterias para utilizar en impresións 3D e crear estruturas bioquímicas, segundo un estudo publicado pola revista estadounidense Science Advances.
Liderados polo profesor André Studart, xefe do Laboratorio de Materiais Complexos da ETH, os investigadores crearon esta tinta con hidrogeles aos que se lles introducen as bacterias na proporción desexada, dependendo do propósito da impresión.
Os científicos chamaron á tinta " flink", unha variación da palabra " ink" (tinta en inglés) que segundo eles significa "tinta viva funcional". Este material, o 'flink', diferénciase doutros utilizados de forma máis habitual en impresións 3D como o plástico ou o metal porque estes son materia inerte.
Os autores aínda non estudaron o tempo que as bacterias viven unha vez creada a estrutura, pero "asumen" que "poden sobrevivir durante moito tempo" porque estes microorganismos necesitan moi poucos recursos, explicou Patrick Rühs, un de investigadores.
Os científicos cren que as estruturas creadas coa súa tinta poden ter usos médicos e biotecnolóxicos. Tamén pode servir como un detector de toxinas na auga ou como filtros en derrames de petróleo.

Daniel Moura González

Impresión 3D: Materiais intelixentes.

Materiais intelixentes.

En España o Departamento de Inxenería da Universidade de Alicante e a empresa Applynano Solutions conseguiu desenvolver materias intelixentes para a impresión 3D.

Universidade de Alicante

Ponte impresa en 3D de Madrid

O nome de este proxecto en español é "MAESTRO". O principal obxectivo deste proxecto é desenvolver materiais intelixentes, que son utilizados nunha gran cantidade de industrias como a automotriz, a aeroespacial e a de transportes.
Realízase en conxunto con outros países como Reino Unido, Portugal, Italia, Francia e Suecia, e espera concretarse na sede de Acciona, un dos impulsores do primeiro puente impreso en 3D de Madrid.

• ¿Qué son os materiais intelixentes?

Os materiais intelixentes que se están desenvolvendo permitirán cás empresas poidan controlar a deformación do material que precisen, calentar ou desconxelar superficies dependiendo das necesidades dos seus proxectos de fabricación. Estes materiais contan con propiedades de autoprotección o que aumenta a súa durabilidade e rendemento. Así, redúcense costos de mantemento e as emisións de gases son menores.

Para o desenvolvemento destes materiais utilízanse nanomateriais poliméricos como base, de hormigón e carbono, con características intelixentes basadas en tres fenómenos físicos diferentes.


A Universidade de Alicante encárgase en desenvolver a maneira en cos materiais poidan controlar a deformación e o dano das estruturas de hormigón das que forman parte. Traballan no desenvolvemento de material para calentar o asfalto, unha aplicación crucial para os transportes actuais.

Applyano Solutions pola súa parte céntrase en desenvolver nanomateriais para a producción de prototipos industriais. A compañía foi creada polos investigadores do Departamento de Química da Universidade de Alicante en 2015, e está especializada en materiais intelixentes. Ofrecen diversas solucións industriais cos seus nanomateriais que se utilizan en diversos sectores.

Estes materiais intelixentes poden ser aplicados nunha amplia gama de técnicas e aplicacións. 

Actualmente isto se encontra en fase pioneira, pero espérase que sea todo un éxito en 2021.

Alicia Pérez Rivas

Bacterias para a tinta da impresora

Hoxe descubrimos que investigadores da Escola Politécnica Federal de Zúrich desenrrolaron unha tinta con bacterias que se pode usar en impresoras 3D e crear con esto estructuras bioquímicas ademáis esta tinta tamén pode servir como un detector de toxinas na agua ou como filtros en derrames de petróleo.O proxecto está liderado por André Studart, o xefe do laboratorio de materiales complexos desta escola. Co seu equipo André creou esta tinta a que chamaron flink, que según eles significa tinta viva funcional, creada con hidroxeles aos que se lle introducen as bacterias na proporción que se desexe. 

Este material diferénzase dos outros mais comúns por usar materia inerte. O tempo de duración das bacterias implantadas na tinta e con ilo dos materiais, ou productos que se impriman en 3D non é un problema xa que os investigadores din que aguantará moito tempo polo pouco que precisan as bacterias empleadas para sobrevivir.

Por suposto, non é a primeira vez que se implantan bacterias na tinta, pero si que estas son as primeiras que se implantan na tinta directamente antes de facer o producto, ou material desexado. Estas bacterias poden degradar contaminantes e producir celulosa bacteriana relevante desde o punto de vista médico, destacan os científicos. Una das especies seleccionadas para as bacterias foi a Pseudomonas putida, un microorganismo que degrada el fenol, esa sustancia tóxica que hoxe en día é vertida no medio ambiente polos residuos ambientales.

 Aida Méndez Sánchez.

Científicos crean tinta con bacterias para impresións 3D

Científicos crean tinta con bacterias para impresións 3D 

                                  




Investigadores da Escola Politécnica Federal de Zúric (Suíza) desenvolveron unha tinta con bacterias para utilizar en impresións 3D e crear estruturas bioquímicas.

Os investigadores crearon esta tinta con hidrogeles aos que se lles introducen as bacterias na proporción desexada, dependendo do propósito da impresión. 

Os científicos chamaron á tinta " flink" (tinta en inglés) que segundo eles significa "tinta viva funcional". 

Este material, o " flink", diferénciase doutros utilizados de forma máis habitual en impresións 3-D como o plástico ou o metal porque son materias inerte. 

                                  




Os autores aínda non estudaron o tempo que as bacterias viven unha vez creada a estrutura, pero "asumen" que "poden sobrevivir durante moito tempo" porque estes microorganismos necesitan moi poucos recursos.

Os científicos cren que as estruturas creadas coa súa tinta poden ter usos médicos e biotecnológicos. Tamén pode servir como un detector de toxinas na auga ou como filtros en derrames de petróleo.

Carla Domínguez Costa 

IMPRESIÓN 3D NA MEDICINA, Olga

- AUDÍFONOS: 
Na actualidade o 98% dos audífonos existentes fabricáronse usando impresión 3D, unha soa máquina pode chegar a imprimir 30 aparatos en soamente hora e media. Agora investigase na fabricación de microbaterías de litio para a alimentación destos e outros dispositivos.

- DENTISTA: 
A impresión 3D aumenta a calidade das pezas e acelera a producción. Esta tecnoloxía permite tanto obter un alineador dental transparente impreso en 3D para o uso diario, como implantes, fundas dentais y unha gran variedade de aplicacións dentais.

- ÓSOS:
Este mesmo ano, un pacente en EEUU someteuse a unha cirurxía radical, na cal o 75% do seu cráneo foi sustituído por un implante impreso en 3D realizado nun material non só biocompatible, senon tamén semellante ó óso.

- PRÓTESIS:
Non só os humanos podemos beneficiarnos destas prótesis xa que un pato conseguiu andar e nadar grazas a este avance, e unha águia vítima dun disparo puido recuperar o seu pico.

XOIAS IMPRESORAS EN 3D CON PO DE OURO

Despois de doce horas de traballo e 3'5 quilos de po de ouro inxerido, a impresora 3D entrega a súa obra maestra: unha pulseira de lixereza e precisión, resultado dunha tecnoloxía aínda experimental pero qu epodería revolucionar o deseño de xoias.

                         

A xoia forma parte dun conxunto de dez pezas excepcionais, realizadas en Besançon no laboratorio de investigación de Francéclat, o comité profesional do sector da xoiería e o luxo.
Se a tecnoloxía de impresión 3D ou fabricación aditiva se utiliza amplamente na industria pesada, a súa aplicación aos pos de metais preciosos aínda está nos seus inicios.

                            

Nos derradeiros meses, o pequneo equipo estivo en disposición de ''imprimir'' a plena capacidade dez aneis e colgantes; deseño que encarna a delicadeza da xoiería.

         
       
ISABELLA CABANZÓN

                                                           IMPRESIÓN 3D 

A impresión 3D avanza moi rápido, e xa está chegando a sectores moi importantes como a medicina. Aínda que sexa difícil de creer, lográronse imprimir partes do corpo humano, do tamaño preciso para cada paciente. Estas, están realizadas cun material compatible co texido orgánico do corpo. 
Exemplo de esto, é o caso de Kaiba Gionfriddo un bebé de seis semanas que naceu cun defecto no tubo bronquial esquerdo o cal lle impedía respirar correctamente. 
Para solucionar este problema, imprimiuse unha tráquea artificial para que despexase as súas vías respiratorias. Esto salvoulle a vida, e o que saben todos os investigadores é que cunha impresora 3D pódenlla salvar a moitas máis persoas. 
Pero non só se usan para casos tan extraordinarios; tamén grazas a materiais plásticos impresoras, poden facer próteses, así como pernas plásticas, orellas postizas e incluso trozos de ósos. Polo que chegarán a un maior número de persoas, mellorando e garantindo unha vida máis doada. 

                       

Inés García Nóvoa

impresión 3D Álex Mendes F. Junior

Impresora 3D

Unha impresora 3D é unha máquina capaz de realizar réplicas de deseños en 3D, creando pezas ou maquetas volumétricas a partir dun deseño feito por computador, descargado da internet ou recolleito a partir dun escáner 3D

Existen múltiples modelos comerciais:

• de sinterización láser, onde un subministrador vai depositando finas capas de po de diferentes metais (aceiro, aluminio, titanio...) e un láser a continuación funde cada capa coa anterior.
• de estereolitografía, onde unha resina fotosensible é curada con feixes de luz ultravioleta, solidificándola.
• de compactación, cunha masa de po que se compacta por estratos.
• de adición, ou de inxección de polímeros, nas que o propio material engádese por capas.

Como funciona ?

Unha impresora 3D é un dispositivo que imprime ou crea obxectos tridimensionales. Estes obxectos poden ser de practicamente calquera forma ou xeometría, e créanse a partir dun modelo 3D ou outra fonte de datos electrónicos. O proceso de impresión en 3D consiste en depositar secuencialmente material se en unha plataforma con cabezales de impresión de inxección do material usado.

IMPRESIÓN 3D, Olga

• A IMPRESIÓN 3D PARA USOS MÉDICOS

impesión 4D

A idea detrás da impresión en 4D é tomar a impresión 3D multimaterial, na cal se poden depositar varios materiais e agrégaselle unha nova capacidade, a transformación, que instantaneamente poden transformarse as partes, dunha forma á outra con autonomía. E isto é como a robótica pero sen cables nin motores. Así que podes imprimir esta parte completamente, e pode transformarse en algo totalmente distinto.Esta novedosa tecnoloxía podese transladar a varios campos; xa sexan o mobiliario doméstico por exemplo, sin embargo esta tecnoloxía  está enfocada oa seu uso na saúde ou incluso na construción.
Ainda que inda queda bastante tempo para que vexamos a impresión 4D no seu máximo explendor xa podemos ver aplicacións reais:
O logro máis impresionante en materia de impresión 4D puidemos coñecelo fai un par de semanas de LiveScience, coa realización dun dos primeiros procesos cirúrxicos onde se integrou un implante respiratorio con esta tecnoloxía en tres bebés humanos, quen padece de traqueobroncomalacia, unha enfermidade da vía aérea central que se caracteriza por debilidade e diminución dinámica da traquea e os bronquios durante a respiración.

Os implantes, deseñados especialmente á medida dos pequenos pacientes, foron impresos cun material benigno chamado polycaprolactone e serán capaces de adaptar as súas dimensións conforme se desenvolvan os pacientes, disolvéndose eventualmente cando o funcionamento do seu sistema respiratorio sexa adecuado.


-Exemplo de "robots" creados por impresión 4D



David cp

Baixarse un bocadillo de internet

As impresoras 3D son un dos inventos máis innovadores destes últimos anos, con estas poderase fabricar case calquera cousa, dende tecidos humanos ata ferramentas pasando pola comida.

Sona un pouco raro que unha impresora poida fabricarnos unha pizza ou unha hamburguesa pero o certo e que é unha das aplicacións máis revolucionarias da impresión 3D non só polo rápido que resulta senón tamén polo gran número de beneficios que pode aportar en varios ámbitos.

Este feito ten unha lectura máis xeral e profunda relaccionada coa fronteira entre o virtual e o real, é dicir, ante a imposibilidade de convertir cadenas símbolicas de ceros e uns nun bocadillo.

Foodini  é unha impresora 3D española para comida con creacións moi virtuosas como guacamole xeométrico, castillos de humus, culleres dóces, espirales de chocolate...

Esta máquina permite cargar 5 cartuchos de ingredientes sólidos que se poden triturar, unha vez estes estén cheos comézase a imprimir da forma que indicaches para crear todo tipo de pasta, hámburguesas completas, biscoitos... E todo coa seguridade de que se empregaron previamente os ingredientes que ti aportaches. 

Hai moitos medios que califican a aparición das impresoras 3D como "a nova revolución industrial", esto sona bastante exaxerado pero visto a cantidade de sectores onde empezan a implantarse seguramente en menos do que esperamos terémolas moi presentes nas nosas vidas.

Lucía González Dapía