HOMO ERECTUS

Homo erectus es un homínido extinto, que vivió entre 2 millones de años y 70 000 años antes del presente . En África se han hallado restos de fósiles, también en Europa, diversos restos fósiles han sido clasificados como Homo erectus, aunque la tendencia actual es la de reservar el nombre Homo erectus para los fósiles asiáticos.

Una característica principal de Homo erectus es la «forma de la bóveda craneal, relativamente baja y angular, con un marcado toro supraorbitario, «una frente marcadamente huidiza, [...] y la anchura mayor en una posición muy baja».​ Tenía una capacidad mayor que la del Homo habilis. Los primeros restos que se encontraron del Hombre de Java muestran una capacidad craneal de 850 cm3, mientras que los que se encontraron posteriormente llegan a los 1100 cm3. Poseía una fuerte mandíbula sin mentón, pero de dientes relativamente pequeños. Presentaba un mayor dimorfismo sexual que en el hombre moderno.

Era muy robusto y tenía una talla elevada, hasta 1,80 m de medida.

Producía industria lítica y dominaba el fuego.

ISABELLA CABANZÓN CABAL

Homínidos- Laura Couso Barja

HOMO ANTECESSOR

É unha especie extinta pertencente ao xénero Homo, considerada a especie homínida máis antigua de Europa e probable ancestro da liña Homo heidelbergensis. Viviu fai uns 900.000 anos. Eran individuos añtos, fortes, con rostro de rasgos arcaicos, o cerebro máis pequeno que ao do ser humano actual, e con menos circunvolucións cerebrais.

A mandíbula estreita, acabada co mentón saínte e fino típico do homo sapiens; dentes pequenos coma os nosos; tamén podemos encontrar que os seus pómulos eran marcados, como os nosos e non tan exagerados como os do Neandertal. Era destro...e esto é moi significativo porque ata entonces, as especies antecesoras eran ambidestras.

O seu tamaño era similar ao noso: entre 1.65 e 1,85 metros de altura. E un peso que oscilará entre ps 60 e 90 kg.

  

HOMO ANTECESSOR. aida.

HOMO ANTECESSOR

O homo antecessor é unha especie humana que pertence ao grupo dos hominidos, que habitou na terra hai 1.2 millóns de anos e que se estinguiu hai 800 mil anos. A demais esta especie foi das que máis pronto colonizaron Europa. En concreto o fósil mellor conservado desta especie de hominidos descuberta polos arqueologos Euduald Carbonell, Juan Luis Arsuaga e J.M. Bermúndez de Castro e que é unha maxila, atopouse en  España, en Atapuerca, e polo bo estado do fósil, decidiuse que era dun neno de arredor de 9-11 anos, que tiña un volume cerebral duns 1000cm3 ( volume que foi aumentando ao ir evolucionando as especies e que é unha característica pola cal nos separasmos dos chimpances para formar a especie homo ),e tamén se nos diu como característica do homo antecessor que estes practicaban o canibalismo ( polo cal alimentabanse dos membros da sua mesma especie ).

Polos datos obtidos dos máis de 80 fósiles que se atoparon  en Atapuerca, este homo estivo en debate pola sua relación co resto de homos atopados ata o momento, varias son as opinións e entre elas está a de que o homo antecessor é un paso evolutivo entre o Homo ergaster e o heidelbergensis, ou que é unha especie que evolucionou a partir do ergaster, ou incluso que pode ser a mesma especie que a dos homo heidelbergensis.

                 

~Homo Neandertal~Sofía Morillo Dobarrio

O neandertal, (Homo neanderthalensis) foi unha especie do xénero Homo, ou subespecie dos humanos arcaicos, que habitou Europa e partes oeste do centro de Asia hai aproximadamente entre 400 mil e 40 mil anos.

Anatómicamente eran similares a Homo sapiens, pero cunha pelve de forma máis ampla e extensa, similar a especies anteriores. O cranio era longo e máis baixo. A parte media e central do rostro era ampla, os ósos das meixelas angulosos, os arcos supraorbitais dobres e tiñan tamén un nariz grande. O seu corpo era máis baixo, preto de 1,65 m de altura, pero máis ancho có de H. sapiens; e con diferenzas entre homes e mulleres relevantes. A mandíbula inferior non tiña queixelo. 

Os neandertais viviron de Europa á Asia central. Foron cazadores de animais e colectores de plantas. Construían e empregaron recursos sofisticados, como cabanas para vivir nelas, pezas de vestir e ornamentación. Controlaban o lume. O estilo das súas ferramentas de pedra chámase de "cultura musteriense".

Os rexistros fósiles de H. Nenderthalensis máis antigos son de hai cando menos 430 mil anos.

El arqueólogo Joao Zilhao publicou decenas de investigacións que confirman, unha e outra vez, que os neandertales tiñan aptitudes cognitivas equivalentes ás dos Homo sapiens. Demostran que facían pinturas rupestres e poñíanse colares, “deberían pechar o debate de se os neandertales tiñan pensamento simbólico”, sentenza. Pero, se eran tan intelixentes como os Homo sapiens, por que se extinguiron? “É que non se extinguiron, son os nosos devanceiros!”, rebate. Entre o 1% e o 4% do xenoma dos europeos actuais é de orixe neandertales, mentres que o 96% a 99% restante procede de Homo sapiens vindos de África. “Menos dun 4% non parece moito, pero é o esperable cando se mesturan unha poboación grande e unha pequena. Debía haber uns 20.000 neandertales en toda Europa e chegaron un millón ou dous de africanos. Por iso o ADN nenandertal está tan diluído entre os europeos actuais”.

E unha porcentaxe do 10%-20% daqueles neandertales nas poboacións actuais non pode considerarse simplemente unha contribución marxinal nin accidental, senón a consecuencia natural do encontro de grupos reducidos de neandertales cos amplos grupos humanos procedentes de África; a contribución xenética dos neandertales diluíuse nas poboacións, pero non desapareceu.

De feito, atoparon que o ADN neandertal está ausente no África subsahariana, confirmando o relato clásico de que houbo diversos movementos migratorios desde o continente africano; pero agora ademais sabemos que, unha vez mesturadas cos neandertales, estas poboacións non regresaron a África, senón que se estenderon polo resto do planeta. A medida que dispoñamos de máis información xenética, poderemos desvelar con maior precisión moitos detalles sobre a nosa orixe

Homo sapiens - Álex Mendes

Homo Sapiens

La especie a la cual usted y todos otros seres humanos de vida sobre este planeta pertenecen es el Homo sapiens. Durante un tiempo de cambio climático dramático hace 200,000 años, Homo sapiens desarrollado en África. Como otros hombres primitivos que vivían en este tiempo, ellos juntaron y cazaron el alimento, y desarrollaron los comportamientos que les ayudaron a responder a los desafíos de supervivencia en entornos inestables.

Anatómicamente, la gente moderna generalmente puede ser caracterizada por el con más ligereza construyen de sus esqueletos comparados a la gente más temprana. La gente moderna tiene sesos muy grandes, que varían en el tamaño de la población a la población y entre machos y hembras, pero el tamaño medio es aproximadamente 1300 centímetros cúbicos. El alojamiento de este cerebro grande implicó la reorganización del cráneo en lo que es pensado como "moderno" - un cráneo de pared delgada, alto saltado con un apartamento y cerca de la frente vertical. Caras modernas humanas también muestran mucho menos (si alguno) de las cejas pesadas y el prognatismo de otros hombres primitivos. Nuestras mandíbulas también menos pesadamente son desarrolladas, con más pequeños dientes.

Los científicos a veces usan el término " el Homo sapiens anatómicamente moderno " para referirse a los miembros de nuestra propia especie que vivió durante veces prehistóricas.

Historia de Descubrimiento:

A diferencia de cada otra especie humana, Homo sapiens no tiene un espécimen de tipo verdadero. En otras palabras, no hay un individuo de Homo sapiens particular que los investigadores reconocen como ser el espécimen que dio su nombre al Homo sapiens. Incluso aunque Linnaeus primero describiera nuestra especie en 1758, no era acostumbrado en aquel tiempo para designar especímenes de tipo. Es rumoreado que en 1994 el paleontólogo Robert Bakker formalmente declaró el cráneo de Capa de lluvia de Bebedor de Eduardo como el "lectotype", un espécimen esencialmente que sirve como el espécimen de tipo. Cuando la Capa de lluvia, él mismo un gran paleontólogo, murió en 1897, él willed sus restos a la ciencia, y ellos son sostenidos por la Universidad de Pensilvania. Pero un espécimen de tipo debe ser el que examinado por el autor original que llama una especie, entonces los restos de la Capa de lluvia no se licencian. 

¡No sabemos todo sobre nuestra propia especie - pero seguimos aprendiendo más! Por los estudios de fósiles, genética, comportamiento, y la biología de gente moderna, seguimos aprendiendo más sobre quien somos.

Debajo son algunas preguntas todavía sin contestar sobre el Homo sapiens que puede ser contestado con futuros descubrimientos: 

• ¿Quién era nuestro antepasado directo evolutivo? ¿Era ello Homo heidelbergensis, como muchos paleoantropólogos piensa, u otra especie?

• ¿Cuánto intercría de ocurrido entre nuestra especie y Homo neanderthalensis?

• ¿Qué sostiene el futuro para nuestra especie en un sentido evolutivo? 

Como Ellos Sobrevivieron: 

El Homo sapiens Prehistórico instrumentos no sólo hechos y usados de piedra, ellos también se los especializaron e hicieron una variedad de instrumentos más pequeños, más complejos, refinados y especializados incluyendo instrumentos compuestos de piedra, anzuelos y arpones, arcos y flechas, lanzadores de lanza y cosiendo agujas.

Información de Árbol Evolutiva: 

Los fósiles y el ADN confirman que la gente es una de más de 200 especie que pertenece a la orden de Primates. Dentro de aquel grupo más grande, gente es anidada dentro de la gran familia de mono. Aunque nosotros no nos desarrolláramos de ningunos de los monos que viven hoy, compartimos características con chimpancés, gorilas, y orangutanes (los grandes monos), así como otros monos. Más probablemente nos desarrollamos de Homo heidelbergensis, el antepasado común que compartimos con el Neanderthal, que es nuestros parientes extintos más cercanos.

Cro-Magnon 1

Cro-Magnon 1 está un esqueleto de mediana edad, masculino de uno de los primeros fósiles modernos humanos alguna vez encontrados, en Cro-Magnon, Francia en 1868. Los científicos estiman su edad en la muerte en menos de 50 años. Excepto los dientes, su cráneo es completo, aunque los huesos en su cara perceptiblemente sean picados de una infección fungal.

Skhul V

Skhul V fue recuperado de la Cueva Skhul cerca del Montaje el Carmelo, Israel, con los esqueletos de nueve otros adultos y niños. Algunos rasgos anatómicos, como las cejas y el bollo occipital del macho Skhul el cráneo de V son evocadores de gente más temprana; sin embargo, la V de Skhul también tiene la frente alta, vertical y el cráneo dado la vuelta típico de cráneos modernos humanos.

Homo heidelbergensis - Iker

Homo heidelbergensis é unha especie extinta do xénero Homo, que xurdiu fai máis de 600 000 anos e perdurou polo menos ata fai 200 000 anos ( Ioniense, mediados do Pleistoceno). Eran individuos altos que en media tiñan unha estatura de 1,75 m cun peso de 62 kg entre homes, e 1,57 m con 51 kg entre femias.​ Tiñan grandes cranios que median 1200 cm³ en media,​ moi aplanados con relación aos do home actual, con mandíbulas saíntes e gran abertura nasal. Trátase da primeira especie humana na que é posible detectar indicios dunha mentalidade simbólica.

O seu nome científico deriva da proximidade da cidade de Heidelberg (Alemaña) ao lugar onde foron achados os primeiros fósiles, o que subliña o feito de que se trata dos primeiros Homo que alcanzaron as estepas do centro e norte de Eurasia. A súa anatomía foi descrita en gran parte polos restos atopados no xacemento da Sima dos Ósos en Atapuerca. Hoxe día, emporiso, sábese que a poboación da Sima dos Ósos non pertencía á especie H. heidelbergensis, senón que se trataba dunha especie pertencente á liñaxe dos neandertales, chamados preneandertales. Aínda que non pertencen á especie h. Heidelbergensis, a súa especie aínda non foi bautizada cun nome propio, coñecéndose simplemente como «grupo da Sima dos Ósos».

Homo georgicus

Homo  georgicus é unha especie de  homínido establecida en 2002 a partir dos fósiles atopados un ano antes en  Dmanisi, no  Cáucaso, República de Xeorxia. Nun principio considerouse intermedia entre o  Homo  habilis e o  Homo  erectus, e relacionada co  Homo  ergaster, aínda que outras interpretacións  disienten da súa consideración como especie diferenciada e mesmo achegan estes mesmos fósiles como proba dunha hipotética única especie dentro do xénero  Homo. Os fósiles datáronse entre 1,8 e 1,6 millóns de anos. O tamaño do cerebro calculouse entre 600 e 680  c. c. A estatura estimouse en 1,5 m.


Cranio fósil de  Dmanisi.
Foi atopado primeiro gran parte dun esqueleto. Posteriormente houbo outros tres achados, incluído un cranio completo (pero sen dentes, só co canino esquerdo) e ademais, atopáronse asociados cos ósos, artefactos de pedra e de percusión, que lle permitían a esta especie cazar, matar animais e procesalos. Quedou establecida a condición de cazador do  Homo  georgicus e non de  carroñero nin de simple  recolector e consumidor de alimentos brandos vexetais. O  homínido de  Dmanisi consumía carne, e este produto puido ser a clave da supervivencia desta especie e doutros  homínidos habitantes de altas latitudes, sobre todo no inverno.

Ao parecer, os cinco individuos do  Dmanisi formaban unha familia que se viu envolvida nunha  erupción  volcánica que os obrigou a penetrar no abrigo, e logo morreron por asfixia debido ás cinzas  volcánicas. Esa é a explicación que se desprende do estudo dos estratos, e a razón de por que neste caso excepcional atopouse un número elevado de fósiles xuntos que eran de idades tan variadas.

Daniel Moura González

HOMO NALEDI, Olga

HOMO NALEDI:

• É unha especie de homínido extinto do xénero Homo que viviu na actual Sudáfrica.

• Descubrírono en setembro de 2013 dous espeleólogos: Rick Hunter e Steven Tucker, pero non se describiu detalladamente ata novembro de 2014 por Berger.

• Os 1500 fósiles foron atopados en Johannesburgo, Sudáfrica, nunha cámara denominada "A cuna da humanidade".

• Nos primeiros momentos pensábase que vivira hai dous millóns de anos (pola súa similitude cos Homos daquela época), pero os fósiles datáronse, e sorpendentemente eran máis novos do medio millón de anos.

• Tiña similitudes cos Homo actuales, polo seu gran desenvolvemento nas mans, pero a súa morfoloxía craneal era similar a dos homos máis antigos, incluída a súa altura, peso e alimentación.

Unha nova especie: Homo Naledi

"Búscanse expertos ou expertas en antropoloxía, delgadas, baixiñas e que non teñan claustrofobia".

Este foi o anuncio de traballo que lanzou hai dous anos Lee Berger polas redes sociais. Buscaba xente capaz de meterse por unha greta de 18 centímetros de ancho a uns 50 quilómetros de Johannesburgo (Sudáfrica) e sacar á luz o que prometía ser un cargamento de fósiles humanos sen igual.

[Para chegar ata a cámara na que se acharon hai que percorrer uns 80 metros de cova, rubir unha parede e escurrirse por unha greta que os investigadores comparan coa boca dunha caixa de correos, chanceando só a medias. Esta ruta, totalmente en tebras, é a única que existe hoxe e, segundo os estudos xeolóxicos, a única que existía cando se depositaron os cadáveres].


Hoxe publicáronse os datos máis completos desa escavación realizada na cova Rising Star. Os resultados destapan a existencia dunha sima con máis de 1.500 fósiles humanos entre os que hai polo menos 15 individuos. Os autores aseguran que son unha nova especie dentro do noso xénero, que bautizaron como Homo Naledi.

Os descubridores cren que aqueles homínidos foron depositados alí polos seus congéneres, o que supoñería un inesperado comportamento funerario nunca observado en humanos tan primitvos. Todos os restos coñécense grazas ao traballo dun equipo integramente feminino que foi capaz de coarse na estreita cámara durante dúas expedicións. O conxunto é o xacemento de fósiles humanos concentrados nun só lugar máis grande de todo África e un dos maiores do mundo, segundo os seus descubridores.

Tras o achado, en outubro de 2013, ante unha chea de ósos tan complexo, o paleoantropólogo comezou a seleccionar un nutrido grupo de científicos internacionais, a maioría deles mozas e mozos, para que lle axudasen na análise de cada parte do corpo da nova especie.
Probablemente o máis apaixonante do achado son as preguntas que deixa sen responder. Os descubridores din non conseguir datar os fósiles nin saben como chegaron ata alí todos eses cadáveres.
A análise dos restos e o seu contexto xeolóxico describe unha especie que chamaría a atención se a vísemos paseando pola rúa, pero que xa non eran simples chimpancés ergueitos: xa tiñan un corpo estilizado e trazos humanos, como a capacidade para andar ergueitos ou uns dentes relativamente pequenos. As súas mans tiñan xa o pulgar oponible que permite fabricar ferramentas de pedra e os seus pés eran moi parecidos aos dos humanos modernos, só que un pouco máis planos.

A pregunta que todos os cientificos e cientificas se fan desta investigación é: se non se soubo ata hoxe en día nada de esta especie, haberá máis homínidos descoñecidos coma este escondidos en algún lugar do mundo?

Lucía González Dapía 

Homo Hábilis

                                      HOMO HÁBILIS

Homo habilis é un homínido extinto que viviu en África, nas idades Gelasiense e Calabriense hai 2,4 millóns de anos atrás. Grazas aos descubrimentos de Mary e Louis Leakey, quenes atoparon os fósiles en Tanzania (África), entre 1962 e 1964. Cando foi descuberto consideróuselle como a especie máis antiga do xénero Homo,

O seu nome significa «home hábil» e é grazas a que se encontraron diferentes instrumentos coma rochas modeladas lanzas..., tamén realizaron estudos detallados dos restos óseos das súas mans para verificar se realmente sería posible que este homo poidese fabricar utensilios.

Os científicos concluíron que era capaz de agarrar coas súas mans para poder realizar as manipulacións necesarias na fabricación de instrumentos de pedra

Segundo se cree era un carnívoro oportunista, é dicir, carroñero, ainda que inda non se sabe con certeza, tamén pensan que foi omnívoro

Obsérvase neles un importante incremento no tamaño cerebral con respecto ao Australopithecus, Que se calculou entre 510 cm³ e 600 cm³. A maior parte dos restos foi achada en Quenia, e tamén en Tanzania, na coñecida Garganta de Olduvai.

         Pablo Coello

Homo erectus

El Homo erectus, que vivió entre 1,8 millones y 300.000 años antes de la actualidad, en la época del Pleistoceno inferior y medio (era Cenozoica).

Los fósiles del Homo erectus fueron hallados en la región de Asia oriental, en países como China e Indonesia. Otros fósiles similares fueron encontrados en África y en Europa, aunque finalmente los científicos se decantaron por incluirlos en otras especies.


El Homo erectus era robusto y podía medir hasta 1,80 metros. Contaba con una mandíbula fuerte aunque sin mentón, dientes pequeños y un volumen craneal que creció a lo largo de la historia de la especie hasta alcanzar los 1.200 centímetros cúbicos.

Se cree que el Homo erectus ya dominaba el fuego. Esta especie también contaba con la capacidad de desarrollar herramientas como martillos, cuchillos, yunques y cavadores, hechos con piedras y huesos.

Es posible reconocer diversas subespecies dentro del Homo erectus:

Homo erectus pekinensis  

Homo erectus erectus 

 Homo erectus soloensis  

                                                                                                              David Pérez Rodríguez